11 Οκτ “Το έργο και η κληρονομιά”. Άρθρο της Αργυρώς Χανιωτάκη-Σμυρλάκη, προέδρου του Συλλόγου Φίλων του Εθνικού Ιδρύματος «Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος».
Τα παντζούρια κλειστά.
Το δωµάτιο–γραφείο µισοσκότεινο.
Το έπιπλο–γραφείο όπως το άφησε.
Το καντήλι εκπέµπει τρεµουλιαστό φως.
Η φωτογραφία δίπλα.
Τα λουλούδια στο βάζο.
Η πόρτα µισόκλειστη.
Ο χώρος κραυγάζει την απουσία…
Απ’ έξω; Εκεί είναι όλα ενεργά.
Στη Γραμματεία υπάρχει κίνηση. Σηκώνουν τηλέφωνα, συνεννοούνται, υποδέχονται κόσμο, ρυθμίζουν εκκρεμότητες. Η αμφίεση όλων είναι σκουρόχρωμη. Το χαμόγελο παγωμένο. Το δάκρυ στην άκρη του ματιού δεν αφήνεται να τρέξει. Όλοι είναι στις θέσεις τους. Επάνω στη σοφίτα, στη βιβλιοθήκη, στο λογιστήριο, στον κάτω όροφο. Οι υπεύθυνοι του Μουσείου έρχονται, λένε καλημέρα και φεύγουν απέναντι για να το ανοίξουν. Τα άλλα Μουσεία στις Μουρνιές και το Θέρισο λειτουργούν κι εκείνα κανονικά.
Το επιτελείο του Νίκου δείχνει δεμένο και αφοσιωμένο στα καθήκοντά του. Όπως αυτά εκτελούνται 25 χρόνια τώρα. Την απουσία τη βιώνουν δουλεύοντας στη ρότα που ο απόντας χάραξε. Ο μηχανισμός λειτουργεί και παράγει. Οι άνθρωποι στη διάρκεια της ζωής τους, στα εύκολα και στα δύσκολα αναµετρώνται µε το ύψος τους.
Ο Νίκος τα τελευταία 25 χρόνια δεν αναμετρήθηκε µόνο µε το δικό του. Αναμετρήθηκε µε το ύψος της βενιζελικής κληρονομιάς –µε την κυριολεκτική σημασία του όρου. Και την έφτασε. Κατόρθωμα θαυμαστό. Κληρονομιά εσαεί. Οι κληρονομιές πρέπει να διαφυλάσσονται. Να πολλαπλασιάζονται. Να παραδίδονται. Η ευθύνη των κληρονόμων μεγάλη. Αυτή η κληρονομιά βρίσκεται μέσα στο Ίδρυμα. Εκεί θα συνεχίσει να παράγεται, να πολλαπλασιάζεται, να παραδίδεται. Οι άνθρωποι που υπηρετούν εκεί είναι γαλουχημένοι για να συνεχίσουν. Και το θέλουν. Το βλέπεις στα µάτια τους. Οι μεγάλες απώλειες δεν εκφράζονται µε λόγια. Ζωγραφίζονται στα πρόσωπα.
Δυστυχώς ήλθε η ώρα −νωρίς βέβαια− το στελεχιακό δυναμικό του Ιδρύματος ν’ αναμετρηθεί µε το δικό του ύψος. Κάθε άτομο χωριστά, αλλά και ως σύνολο. Έχουν το δικαίωμα και πρέπει να το ασκήσουν. Το οφείλουν στον Νίκο. ∆ικά του παιδιά είναι.
Κι εμείς; Εμείς περιμένουμε αυτή τη συνέχεια.
ΥΓ. Στη μνήμη του Νικόλαου Παπαδάκη (Παπαδή), γενικού διευθυντή του Ιδρύματος «Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος». Συμπληρώνονται 40 μέρες από την απώλειά του.
* Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην εφ. Χανιώτικα Νέα, 9 Οκτωβρίου 2025.